| تابوت جريان فتنه در يكسالگي دفن شد |
 واقعيت مهمتري كه اكنون مورد تاكيد سياسيون قرار گرفته، ناكامي ديروز را منحصر و محدود به "فقدان جايگاه مردمي سران فتنه" و "مرگ فتنه" نميداند و بر اين باور است كه روز 22 خرداد 89، فراتر از اين حقيقت و به معني "دفن جنازه جريان يكساله فتنه" بوده است. مثال نوزادي كه بيماري صعب العلاجش، او را از تخت بيمارستان راهي گورستان ميكند.
در حالي كه محافل ضد انقلاب همسو با رسانه هاي انگليسي و امريكايي ويژهبرنامه هاي متنوعي را براي روز 22 خرداد، سالروز برگزاري انتخابات تدارك ديده بودند، رويدادهايي كه در اين روز اتفاق افتاد، هرگز با آنچه كه در تبليغات رسانه اي بيان مي شد، همخواني نداشت.
تهران، روز گذشته يكي از روزهاي آرام خود را سپري كرد؛ حتي نقاطي كه رسانه هاي خارج نشين يه عنوان محل آشوب و اعتراض معرفي كرده بودند، جز مشكلات ترافيكي شاهد رويداد ديگري نبود.
شما پايتخت كه در ماه هاي ابتدايي سال گذشته صحنه درگيري هاي خياباني مختلفي بود، هرگز گمان نمي برد روز 22 خرداد را كه با موجي از تهديد و ارعاب ها همراه شده بود، با اين آرامش پشت سر بگذارد.
خيابان آزادي، ميدان انقلاب و هفت تير هم بنابر برخي گزارش هاي غير رسمي دقايقي از عصر ديروز، محل تردد تعدادي از اخلالگران قرار گرفته بود؛ موضوعي كه هرگز به چشم بسياري از عابران اين مسيرها نيامد.
تجمع چند نفره جمعي از اعضاي طيف غيرقانوني علامه دفتر تحكيم وحدت، در دانشگاه تهران هم جز براي دقايقي نتوانست نگاه دانشجويان در حال عبور را به خود جلب كند تا آنچه "راهپيمايي ميليوني سكوت" در پايتخت خوانده مي شد، به همين چند خبر كوتاه محدود شود.
به اين موضوعات بايد اضافه كرد كه هيچ گونه اخلالي هم در سرويس هاي اينترنت و تلفن همراه به وجود نيامد؛ مسالهاي كه پس از ناكامي فتنه گران در احياي ناآرامي، همواره به عنوان يك دستاويز براي توجيه ناكامي ها قرار مي گرفت.
شايد آگاهي از همين واقعيت بود كه ميرحسين موسوي و مهدي كروبي دو روز پيش از اين رويدادها، از درخواستي كه براي راهپيمايي در روز 22 خرداد مطرح كرده بودند، عقب نشستند.
از رفتار آقاي موسوي و آقاي كروبي چنان برداشت شد كه آنان برخلاف برخي ادعاها كه اين روز را "بهترين و آخرين فرصت" براي جلوگيري از مرگ جريان فتنه مي دانست، معتقدند، روز 22 خرداد نمي تواند براي آنان يك "فرصت" باشد كه حتي اگر از خواسته راهيپمايي عقب نشيني نكنند، منجر به يك آبروريزي تمام عيار خواهد شد.
البته رويدادهاي ديروز مشخص كرد كه تحليل آنان درست بوده است؛ هرچند كه فعالان سياسي معتقدند در هر صورت اين شكست و ناكامي در كارنامه سران فتنه ثبت شده است.
اما تحليل و موضوع مهمتري كه اكنون مورد تاكيد سياسيون قرار گرفته، ناكامي ديروز را منحصر و محدود به "تاييد فقدان جايگاه مردمي سران فتنه" و "مرگ فتنه" نمي داند و بر اين باور است كه روز 22 خرداد 89، فراتر از اين حقيقت و به معني "دفن جنازه جريان يكساله فتنه" بوده است. مثال نوزادي كه بيماري صعب العلاجش، او را از تخت بيمارستان راهي گورستان مي كند.
اين تحليل پس از راهيپمايي ده ها ميليوني مردم در روز 9 دي ماه 88 و سپس راهپيمايي 22 بهمن در فاز محدودتري مطرح شده بود كه با اعتراض سران فتنه و نزديكانشان همراه شد. در آنجا گفته شد كه فتنه مرده است.
اما در روز گذشته كه جريان فتنه مي توانست اين واقعيت را با حضور و آشوب در خيابان ها، انكار كند و زنده بودنش را اثبات كند، هيچ خبري نبود.
بر اين اساس، به نظر مي رسد كه اكنون بايد به مردم و سياسيون مطرح كننده واقعيت "مرگ فتنه" حق داد و بر گفته چند ماهه آنان مهر تاييد گذاشت.
بنابراين رويداد است كه بار ديگر موضوع محاكمه سران فتنه و بررسي خسارت هاي تحميل شده بر مردم و نظام مطرح مي شود كه اگر انتظار مردم بويژه خانواده هاي شهداي فتنه در اين باره برآورده شود، بايد در آينده اي نزديك شاهد برپايي مجدد دادگاه هاي جنجالي در دستگاه قضا بود.
|
|
|